Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEREYAN: | Yayılma, dağılma. Geçme, sirayet. |
| SEREYAN-I SERİA: | Sür'atle yayılan, çabuk neşrolan. |
| İçerisinde 'SEREYAN' geçenler | |
| SEREYAN-I SERİA: | Sür'atle yayılan, çabuk neşrolan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEREYAN-I SERİA : | Sür'atle yayılan, çabuk neşrolan. |
| SERE : | Başparmağın ucundan şehadet parmağının ucuna kadar germek suretiyle hâsıl olan uzunluk ölçüsü. Karıştan küçüktür ve dört sere bir arşın sayılırdı. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |