Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERKEŞÂNE: | f. İtaatsizlikle, dikbaşlılıkla, inatla. |
| İçerisinde 'SERKEŞÂNE' geçenler | |
| İçerisinde 'SERKEŞÂNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERKEŞ : | f. İnatçı, isyan eden. Kafa tutan. Asi. |
| SERKÂR : | f. Müdür, iş başı, kâhya. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |