Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERMA: | f. Kış. Soğuk. |
| SERMA-DİDE: | f. Çok üşümüş. Donmuş. |
| SERMAK: | Pazı otu. |
| SERMAYE: | f. Ana mal. Esas para. İlk elde mevcut olan para. Kazanılmış ilim. Hayat. Ömür. |
| SERMAYEDÂR: | f. Sermâyesi olan. |
| İçerisinde 'SERMA' geçenler | |
| SERMA-DİDE: | f. Çok üşümüş. Donmuş. |
| SERMAK: | Pazı otu. |
| SERMAYE: | f. Ana mal. Esas para. İlk elde mevcut olan para. * Kazanılmış ilim. * Hayat. Ömür. |
| SERMAYEDÂR: | f. Sermâyesi olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERMA-DİDE : | f. Çok üşümüş. Donmuş. |
| SERM : | Birinin dişlerini kırma. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |