Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERMED: | Dâimî, sürekli, ebedî, ezelî. Uzun gece. |
| SERMEDEN: | Ebedî olarak. |
| SERMEDÎ: | Daimî, ebedî, sürekli. |
| SERMEDİYET: | Daimlik, süreklilik. Sonsuzluk, ebedîlik. Rabbanîlik ve uluhiyyet. |
| İçerisinde 'SERMED' geçenler | |
| ÂMÂL-İ SERMEDÎ: | Sermediyete âit arzu ve emeller. Cennete, ebediyyete dâir dilek ve temenniler. |
| SERMEDEN: | Ebedî olarak. |
| SERMEDÎ: | Daimî, ebedî, sürekli. |
| SERMEDİYET: | Daimlik, süreklilik. Sonsuzluk, ebedîlik. * Rabbanîlik ve uluhiyyet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERMEDEN : | Ebedî olarak. |
| SERM : | Birinin dişlerini kırma. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |