Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERMEST: | f. Başı dönmüş, kendinden geçmiş. |
| SERMEST-İ VAHŞET: | Vahşilik. İslâmiyet ve insaniyet dışı zevkle kendinden geçme hali. |
| SERMESTÎ: | f. Sarhoşluk. |
| İçerisinde 'SERMEST' geçenler | |
| SERMEST-İ VAHŞET: | Vahşilik. İslâmiyet ve insaniyet dışı zevkle kendinden geçme hali. |
| SERMESTÎ: | f. Sarhoşluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERMEST-İ VAHŞET : | Vahşilik. İslâmiyet ve insaniyet dışı zevkle kendinden geçme hali. |
| SERMED : | Dâimî, sürekli, ebedî, ezelî. * Uzun gece. |
| SERM : | Birinin dişlerini kırma. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |