Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERNİGÛN: | f. Baş aşağı olmuş. Tersine dönmüş. Bahtsız. |
| İçerisinde 'SERNİGÛN' geçenler | |
| İçerisinde 'SERNİGÛN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERNAME : | f. Mektup, kitap vs. nin başına yazılan yazı. Önsöz. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |