Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERSERİYÂNE: | f. Serserice. |
| İçerisinde 'SERSERİYÂNE' geçenler | |
| İçerisinde 'SERSERİYÂNE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERSERİ : | f. Ötede beride gezen, başı boş. İşi gücü olmayıp boşta dolaşan, haylaz, derbeder, avare. * Boş söz. |
| SERSERE : | Bir kimse konuşurken söz katmak. |
| SERSAM : | f. İnsana sersemlik veren bir hastalık. * Sersem. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |