Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERT: | Aşağı getirmek. Yutmak.SERT $ : Çiriş mâaunu. |
| SERTAB: | f. İnatçı, muannid. |
| SERTAC: | f. Baş tacı olan. Çok sevilen. Hürmet edilen. En ileri. |
| SERTAK: | f. Evin üstünde bulunan etrafı açık oda veya daire. |
| SERTAPA: | f. Baştan ayağa. Baştan aşağı. |
| SERTASER: | (Serteser) f. Baştan başa, bütün, hep. |
| SERTEM: | Uzun, tavil. Yumuşak sözlü kişi. Hışmını ve gadabını süratle yenen kimse. |
| SERTİYE: | Zayıf vücutlu, ahmak adam. |
| SERTİZ: | f. Baştarafı sivri olan, ucu sivri, keskin. |
| İçerisinde 'SERT' geçenler | |
| SERTAB: | f. İnatçı, muannid. |
| SERTAC: | f. Baş tacı olan. Çok sevilen. Hürmet edilen. En ileri. |
| SERTAK: | f. Evin üstünde bulunan etrafı açık oda veya daire. |
| SERTAPA: | f. Baştan ayağa. Baştan aşağı. |
| SERTASER: | (Serteser) f. Baştan başa, bütün, hep. |
| SERTEM: | Uzun, tavil. * Yumuşak sözlü kişi. * Hışmını ve gadabını süratle yenen kimse. |
| SERTİYE: | Zayıf vücutlu, ahmak adam. |
| SERTİZ: | f. Baştarafı sivri olan, ucu sivri, keskin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERTAB : | f. İnatçı, muannid. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |