Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SERVAN: | Malı çok olan kimse. |
| İçerisinde 'SERVAN' geçenler | |
| İçerisinde 'SERVAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SERVA : | f. Masal. * Söz. |
| SERV : | Mal artırmak. * Suyun çok olması. |
| SER : | f. Baş. Tepe. Uç. Nihayet. Zirve. Gaye. * Baş, başkan, reis. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |