Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEVAHİL: | (Sahil. C.) Sahiller, yalılar. Deniz veya ırmak kenarları. |
| İçerisinde 'SEVAHİL' geçenler | |
| EHL-İ SEVAHİL: | f. Sahilde, deniz veya göl kenarında yaşayanlar. |
| İ'TİKÂL-İ SEVÂHİL: | Kıyıların aşınması. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEVA : | Beraber olma. Beraberlik. Denk, müsavi. |
| SEV' : | Akmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |