Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEVAKIT: | (Sâkıta. C.) Düşükler, düşmüşler. |
| İçerisinde 'SEVAKIT' geçenler | |
| İçerisinde 'SEVAKIT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEVAKÎ : | (Sakıye. C.) Su yerleri, sâkiyeler. |
| SEVAKIB : | (Sâkibe. C.) Parlak yıldızlar. |
| SEVA : | Beraber olma. Beraberlik. Denk, müsavi. |
| SEV' : | Akmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |