Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEVK-İ TABİÎ: | Hayvan veya insanların düşünmeksizin Cenab-ı Hakk'ın sevki ile olan hikmete uygun hareketi. Sevk-i kaderî, ilham veya sevk-i İlâhî demek daha doğrudur. |
| İçerisinde 'SEVK-İ TABİÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'SEVK-İ TABİÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEVK-ÜL CEYŞ : | Askerî birliklerin lüzumlu yere sevkini ve geri çekilme işini idare etme. |
| SEVK : | Önüne katıp sürmek, ileri sürmek. Yollamak, göndermek. * Neticeye bağlamak. |
| SEV' : | Akmak. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |