Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEYYİAT: | (Seyyie. C.) Kötülük, günahlar, suçlar. Kötülüğe karşı çekilen sıkıntılar.(Kur'an-ı Kerim tahliye-i seyyiatı üç mertebesi ile zikretmiştir. Birincisi şirki terk, ikincisi maasiyi terk, üçüncüsü mâsivâullahı terk.) (İ.İ.) |
| İçerisinde 'SEYYİAT' geçenler | |
| İçerisinde 'SEYYİAT' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEYYİ' : | Kötü, fena. |
| SEYYAD : | Avcı. (Bak: Sayyad) |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |