Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEYYİD: | Efendi. Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) soyundan olan, onun izinden giden. Temiz ve fazilet sâhibi Müslüman zât. Resül-i Ekrem (A.S.M.) herkesin imamı, büyüğü, önderi olduğundan kendisine bu isim de verilmiştir. (Bak: Sâdât) |
| SEYYİD-ÜL BEŞER: | İnsanların seyyidi, efendisi olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL ENAM: | Bütün mahlukatın efendisi. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL KEVNEYN: | İki âlemin efendisi, seyyidi. Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bir nâmı. |
| SEYYİD-ÜL MÜRSELÎN: | Resüllerin Seyyidi. (Bak: Fahr-i âlem, Muhammed (A.S.M.), Münacat, Resül) |
| SEYYİDE: | Peygamber (A.S.M.) sülâlesinden gelen ve O'nun izinden giden temiz kadın, hanım. |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| İçerisinde 'SEYYİD' geçenler | |
| MÜTESEYYİD: | Seyyidlik isnad eden, seyyid olmadığı halde kendini seyyid gibi gösteren. |
| SEYYİD-ÜL BEŞER: | İnsanların seyyidi, efendisi olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL ENAM: | Bütün mahlukatın efendisi. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL KEVNEYN: | İki âlemin efendisi, seyyidi. Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bir nâmı. |
| SEYYİD-ÜL MÜRSELÎN: | Resüllerin Seyyidi. (Bak: Fahr-i âlem, Muhammed (A.S.M.), Münacat, Resül) |
| SEYYİDE: | Peygamber (A.S.M.) sülâlesinden gelen ve O'nun izinden giden temiz kadın, hanım. |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEYYİD-ÜL BEŞER : | İnsanların seyyidi, efendisi olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİ' : | Kötü, fena. |
| SEYYAD : | Avcı. (Bak: Sayyad) |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |