Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SEZA: | f. Lâyık, münasip. |
| SEZA-YI TAKRİZ: | Övmeye, medhetmeğe lâyık. |
| SEZA-YI TEZLİL: | Tahkir edilip alçak görülmeğe lâyık olan. |
| SEZAB: | Sedef otu. |
| SEZASE: | Kötü huylu ve yaramaz dirlikli olmak. |
| SEZAVAR: | f. Münâsib, uygun, lâyık, şâyân. |
| İçerisinde 'SEZA' geçenler | |
| NA-SEZA: | f. Münasib olmayan, lâyık olmayan. |
| SEZA-YI TAKRİZ: | Övmeye, medhetmeğe lâyık. |
| SEZA-YI TEZLİL: | Tahkir edilip alçak görülmeğe lâyık olan. |
| SEZAB: | Sedef otu. |
| SEZASE: | Kötü huylu ve yaramaz dirlikli olmak. |
| SEZAVAR: | f. Münâsib, uygun, lâyık, şâyân. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SEZA-YI TAKRİZ : | Övmeye, medhetmeğe lâyık. |
| SEYF-İ BETTÂR : | Çok keskin kılıç. |