Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SILAH: | "Musâlaha" mânâsına mastar. |
| SİLAHDAR: | Tar: Sarayın ileri gelen erkânından birinin ünvanıdır. "Silahdar-ı şehriyarî" de denilirse de mâruf olan "Silahdar Ağa"dır. |
| SİLAHENDAZ: | Silah atan. Tüfekli piyade neferi, harp gemilerinde gemicilik ile mükellef olmayıp silah taşıyan bahriye askerleri. |
| SİLAHHANE: | f. Askerî depo. Silahların saklandığı yer. |
| SİLAHŞÖR: | Silahları karıştırıcı, silahlarla oynayıp uğraşıcı. Eski zamanda bir sınıf silahlı asker, hususiyle muhtelif silahları kullanmakta fevkalâde meleke ve maharet ile mümtaz olup, maiyyette istihdam olunanlara verilen addı. Yeniçeri Ocağı zâbitlerinin bir takımı hakkında da kullanılır bir tabirdi. Padişahın maiyyetinde muhafız olarak kullanılanlara da bu ad verilirdi. |
| İçerisinde 'SILAH' geçenler | |
| İNSİLAH: | Silâhlanma. Silâh ile techiz olma. |
| İNSİLAH: | Soyulma. Derisi yüzülme. Sıyrılıp çıkma. * Ayın sonu gelme. |
| SİLAHDAR: | Tar: Sarayın ileri gelen erkânından birinin ünvanıdır. "Silahdar-ı şehriyarî" de denilirse de mâruf olan "Silahdar Ağa"dır. |
| SİLAHENDAZ: | Silah atan. * Tüfekli piyade neferi, harp gemilerinde gemicilik ile mükellef olmayıp silah taşıyan bahriye askerleri. |
| SİLAHHANE: | f. Askerî depo. Silahların saklandığı yer. |
| SİLAHŞÖR: | Silahları karıştırıcı, silahlarla oynayıp uğraşıcı. * Eski zamanda bir sınıf silahlı asker, hususiyle muhtelif silahları kullanmakta fevkalâde meleke ve maharet ile mümtaz olup, maiyyette istihdam olunanlara verilen addı. Yeniçeri Ocağı zâbitlerinin bir takımı hakkında da kullanılır bir tabirdi. Padişahın maiyyetinde muhafız olarak kullanılanlara da bu ad verilirdi. |
| ŞÂKİ-İ SİLÂH: | Harp âletleri keskin ve hazır olan kimse. |
| TEŞHİR-İ SİLÂH: | Silâh çekme. |
| TEŞHİR-İ SİLÂH: | Silâh çekme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SİLAHDAR : | Tar: Sarayın ileri gelen erkânından birinin ünvanıdır. "Silahdar-ı şehriyarî" de denilirse de mâruf olan "Silahdar Ağa"dır. |
| SİLA' : | Arınmış, temizlenmiş nesne. |
| SİL' : | (c.: Eslâ) Dağ yarığı. |
| Sİ : | f. Otuz. |