Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SUDE: | f. Ezilmiş, dövülmüş. Sürmüş, sürülmüş. |
| SUDEKA: | (Sadik. C.) Doğru ve hakiki dostlar. |
| İçerisinde 'SUDE' geçenler | |
| ASÛDE: | f. Rahat, huzur içinde. Dinç. Müsterih. Sâkin. * Bir cins helva adı. |
| ASÛDE-DİL: | f. Başı dinç, huzuru yerinde, gönlü rahat. |
| ASÛDE-DİLÎ: | f. Gönül rahatlığı. |
| ASÛDE-GÎ: | f. Huzur, rahat, asayiş. |
| ASÛDE-HÂL: | f. Hâli rahat, sıkıntısı olmayan. |
| ASÛDE-NİŞİN: | f. Rahatça oturan. İstirahat eden. |
| DİL-ASUDE: | f. Kalbi rahat. |
| FERSUDE-GÎ: | f. Eskilik, yıpranış, fersudelik. |
| LİBAS-I FERSUDE: | Eskimiş elbise. |
| MA'BED-İ FERSUDE: | f. Eskimiş, yıpranmış mâbed. |
| MEMSUDE: | Devrik yüzlü, münkabız kimse. |
| NA-SUDE: | f. Dinlenmemiş, istirahat etmemiş. |
| PALENG-İ FERSUDE: | Eski çarık. |
| SUDEKA: | (Sadik. C.) Doğru ve hakiki dostlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SUDEKA : | (Sadik. C.) Doğru ve hakiki dostlar. |
| SUD : | f. Kâr, faide, kazanç. |
| SURET-ÜL İNFİTAR : | Kur'an-ı Kerim'de seksenikinci Sure olup Mekkidir. |