Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| SUSEN: | f. Susam. |
| İçerisinde 'SUSEN' geçenler | |
| HUSUSEN: | Bilhassa. Ayrıca. Başkaca. Buna mahsus olarak. |
| MAHSUSEN: | Ayrıca, bile bile, mahsus olarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| SUS : | Huy, tabiat, tıynet. * Buğday ve arpa biti. Hububata düşen kurt. Güve. * Miyan kökü. |
| SURET-ÜL İNFİTAR : | Kur'an-ı Kerim'de seksenikinci Sure olup Mekkidir. |