Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TÂKAT: | Güç, kuvvet. İktidar. |
| TÂKAT-I BEŞER: | Beşer gücü ve kuvveti. İnsana mahsus kuvvet. |
| TÂKATFERSÂ: | f. Dayanılmaz, tâkat götürmez. |
| TÂKATGÜDAZ: | f. Tâkati kaldıran, gücü kuvveti eriten, mahveden. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| TAKATTUB: | Kaşların çatılması. Buruşma. |
| TAKATTUF: | Yüz ekşitmek. |
| TAKATTUR: | Damla. Damlama. Damla damla akma. Ud ağacı ile buhurlanma. Vuruşmağa hazırlanma. Bir kimse kendini bir yerden atma. Ağacın dalı kopup düşme. Bir adamı yanı üzere düşürmek. (Kamus'dan) |
| TAKATU': | Kesilmek. Kesişmek. |
| TAKATÜL: | Kıtal edişmek, döğüşmek, vuruşmak. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| İçerisinde 'TÂKAT' geçenler | |
| BUTAKAT: | (C.: Bevatık) Pota dedikleri kap ki içinde maden eritirler. |
| TÂKAT-I BEŞER: | Beşer gücü ve kuvveti. İnsana mahsus kuvvet. |
| TÂKATFERSÂ: | f. Dayanılmaz, tâkat götürmez. |
| TÂKATGÜDAZ: | f. Tâkati kaldıran, gücü kuvveti eriten, mahveden. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| TAKATTUB: | Kaşların çatılması. * Buruşma. |
| TAKATTUF: | Yüz ekşitmek. |
| TAKATTUR: | Damla. Damlama. Damla damla akma. * Ud ağacı ile buhurlanma. * Vuruşmağa hazırlanma. * Bir kimse kendini bir yerden atma. * Ağacın dalı kopup düşme. * Bir adamı yanı üzere düşürmek. (Kamus'dan) |
| TAKATU': | Kesilmek. Kesişmek. |
| TAKATÜL: | Kıtal edişmek, döğüşmek, vuruşmak. |
| TÂKATŞİKEN: | f. Tâkati tüketen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TÂKAT-I BEŞER : | Beşer gücü ve kuvveti. İnsana mahsus kuvvet. |
| TÂKA : | Kubbeli mahfe. Pencere. * Takat. Güç, kuvvet, iktidar. |
| TÂK : | Bina kemeri. Yarım daire şeklinde kapı ve pencere üstü. Çardak. Kubbe. Kavisli bina. Eyvan. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |