Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TÎŞ: | şiddet. Hafiflik. |
| TÎŞE: | f. Muharebede kullanılan başı sivri ve keskin balta, keser. |
| TİŞRAB: | Şarap içmek. |
| TÎŞ: | Şiddet. Hafiflik. |
| İçerisinde 'TÎŞ' geçenler | |
| AKROSTİŞ: | yun. Edb: Mısraların ilk harfleri yukarıdan aşağıya doğru okununca manalı bir kelime veya has isim çıkacak şekilde düzenlenmiş manzume. |
| ÂTİŞ: | (Atişe) Susuz, susamış. |
| BATİŞ: | (Batş. dan) Sertlikle, şiddetle hareket eden. Güçlü. |
| FETİŞİZM: | Fr. Küçük putlara ve heykellere tapma âdeti. Putçuluk. Kadın resimlerine veya heykellere fazlaca sevgi beslemek hastalığı. |
| İBTİŞAK: | Haysiyet ve nâmusa dokunma. * Yalan söyleme. |
| İCTİŞA': | Yer uygun olmama. |
| İGTİŞAŞ: | Karışıklık. Kargaşalık. Karmakarışık olmak. * Birisinin fena telkinini kabul etmek. |
| İĞTİŞAŞAT: | (İgtişaş. C.) Karışıklıklar, kargaşalıklar, fenâlıklar. |
| İHTİŞA': | Tam olarak dolma. * Yastık veya döşek gibi bir şey edinme. |
| İHTİŞAD: | Toplanmak, birikmek, yığılmak. |
| İHTİŞAM: | Debdebe. Şanlı görünüş. * Etbâ dairesi ve takımının kalabalığı. |
| İHTİŞAR: | Büyük kafalı olma, koca başlı olma. * Toplanma, cem' olma. |
| İHTİŞAŞ: | Kuru ot veya saman gibi hayvan yemi biriktirme. |
| İMTİŞAT: | Tarama. Saç veya sakal tarama. |
| İNTİŞA': | Neş'et etme, gelişme, yetişme, neşv ü nemâ bulma. |
| İNTİŞAB: | Odun veya mal biriktirme. * Tutulup kalma. |
| İNTİŞAK: | Burna bir şey çekmek. |
| İNTİŞAR: | Dağılmak. Yayılmak. Üremek. * Tıb: Yorgunluktan damar şişip kabarmak. Umumileşmek. |
| İNTİŞAR-I ARZANÎ: | Hedefin sağ veya sol taraflarına düşen mermilerle, hedef arasında kalan mesafe. |
| İRTİŞA': | Rüşvetçilik. Rüşvet almak. |
| İRTİŞAF: | Emerek ve azar azar içme. * Tıb: Vücudun her hangi bir yerinde toplanan suyun, dışarı atılması. |
| İRTİŞAH: | (Reşha. dan) Sızma, terleme. |
| İSTİŞ'AR: | Bir mes'elenin yazılıp bildirilmesini istemek. * Kullanmak. * Ürkmek. |
| İSTİŞ'ARAT: | (İstiş'ar. C.) Yazı ile bildirilmesini istemeler. |
| İSTİŞARAT: | (İstişare. C.) İstişareler, danışmalar, meşveret etmeler. |
| İSTİŞARE: | Meşveret etmek. Fikir danışmak. Müşâverede bulunmak. |
| İSTİŞAT(A): | (Şatt. dan) Çok kızma, öfkelenme, gazaba gelme. * Coşma, taşma. * (Kuş) hızla uçma. |
| İSTİŞFA': | Birisinin yardımını istemek, şefâat dilemek. |
| İSTİŞFA: | Şifa istemek. Hastalıktan kurtulup iyi olmayı arzulamak. |
| İSTİŞFAEN: | Derdine derman aramak gayesiyle. Şifa istemek suretiyle. |
| İSTİŞFAF: | (Şeffaf. dan) Şeffaf ve saydam olma. |
| İSTİŞHAD: | Birisinin şâhidliğini istemek. Şâhid göstermek. Delil olarak ileri sürmek. * Şehid olmak. |
| İSTİŞHADAT: | (İstişhad. C.) Şâhid göstermeler, delil olarak misâl göstermeler. * Şehid olmalar. |
| İSTİŞHADEN: | Şâhid göstererek, şâhid getirerek. |
| İSTİŞHAR: | Şöhret sahibi olmak. Şöhret kazanmak. |
| İSTİŞKAL: | Zorlaştırma, güçleştirme, müşkülât verme. |
| İSTİŞMAM: | Koklamak. Kokusunu almak. * Hissetmek, sezmek, dolayısı ile anlamak. * Uzaktan haber almak. |
| İSTİŞRA: | Satın alma. Satın almak isteme. |
| İSTİŞRAB: | İmâ ederek ve kapalı olarak anlatmak isteme. * İçmek isteme. |
| İSTİŞRAF: | Ellerini güneş ışığına siper etme. |
| İ'TİŞA': | Akşam vakti yola çıkma. |
| MÜFETTİŞ: | Teftiş eden, tetkik ve tahkik ile kusur ve iyilikleri görüp anlayan ve lüzumlu merci'lere bildiren. * Araştıran. |
| NATİŞ: | Kuvvet ve hareket. |
| PERESTİŞ: | f. Pek çok sevmek. Bendelik etmek. İbâdet etmek. |
| PERESTİŞKÂR: | İbâdet edercesine seven, çok ileri sevgi ve hürmet besleyen. |
| TA'TİŞ: | Susatma, susatılma. |
| TAVTİŞ: | Karşılıklı olarak reddetmek. |
| TEFTİŞ: | Kontrol etmek. İşlerin alâkalı vazifeliler tarafından ele alınıp iyi ve tamam yapılmasına çalışmak. * Sormak. * Ayırmak. |
| TEFTİŞÂT: | (Teftiş. C.) Teftişler. |
| TÎŞE: | f. Muharebede kullanılan başı sivri ve keskin balta, keser. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TÎŞE : | f. Muharebede kullanılan başı sivri ve keskin balta, keser. |
| TÎ' : | Kırk baş koyun. |