Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TA'B: | Latife etmek, şaka yapmak. |
| TA'BİD: | Mükerrem etmek. Katran bulaştırmak. Hizmet etmek. Zelil etmek. Zelil etmek, kepaze yapmak. |
| TA'BİE: | Karıştırmak. Beslemek, terbiye etmek. Hazırlamak. |
| TA'BİR: | (Tâbir) İfade, anlatma. Söz. Mânası olan söz. Deyim. Terim. Rüya yorma. (Ubur. dan) Herhangi bir şeyden ve hâdiseden, başka bir hak ve faydalı mânaya geçmek, intikal etmek ve ibretlendirmek ve ders almak. |
| TA'BİR-İ SAMEDANÎ: | Allah'a mahsus tâbir. Kur'an'da beyan buyurulan en iyi tabir. |
| TA'BİRAT: | (Ta'bir. C.) Tabirler. İfade şekilleri. Anlatmalar. |
| TA'BİYE: | Askerleri bir arazide düşmana karşı tam tedbir ve nizam üzere yerleştirme. Muharebe toplarının yeri, istihkâm parçası. Muvaffakiyet için kullanılan vâsıtalar. ("Tabya" yanlıştır) |
| İçerisinde 'TA'B' geçenler | |
| İçerisinde 'TA'B' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |