Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAİN: | Süngü ile vurulmuş. |
| İçerisinde 'TAİN' geçenler | |
| BETAİN: | Astarlar.* Yatak yüzleri. |
| BİTAİN: | Astar. (Bak: Betâin) |
| MATAİN: | (Matin. C.) Balçıkla sıvanmış yerler. |
| MATAÎN: | (Mıt'ân. C.) Mızrakla yaralamakta mâhir ve usta olan. |
| MÜSTAİN: | (Avn. dan) Yardım isteyen, istiâne eden. |
| MÜSTAİNEN: | (Avn. dan) Birinin yardımına sığınarak, istiane ederek, yardım dileyerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAÎ : | Arabistan'da mevcut Tay kabilesinden olan. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |