Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAABBÜS: | (C.: Taabbüsât) Yüz ekşitme, somurtma, surat asma. |
| TAABBÜS: | Sayıklama. Havadaki bir şeyi tutmağa çalışır gibi ellerini sallıyarak hareket ettirme. |
| İçerisinde 'TAABBÜS' geçenler | |
| İçerisinde 'TAABBÜS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAABBÜD : | İbadet etmek. Kulluk etmek.(Ey insan! Kur'ânın desâtirindendir ki, Cenab-ı Hakk'ın mâsivâsından hiçbir şeyi ona taabbüd edecek bir derecede kendinden büyük zannetme. Hem sen kendini hiç bir şeyden tekebbür edecek derecede büyük tutma. Çünkü mahlukat, ma'budiyetten uzaklık noktasında müsâvi oldukları gibi, mahlukiyet nisbetinde de birdirler. L.) |
| TAAB : | Yorgunluk. Sıkıntı. Zahmet. Bezginlik. Eziyet. |
| TAA : | Muti olmak. İtaat etmek. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |