Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAASSUB: | (Asab. dan) Bir şeye veya bir kimseye taraflı olma. Din bakımından fazla salâbetli olma. Kendi dinini çok üstün görmek. Haksız yere husumet etmek. Bir düşünüşe, bir inanışa körü körüne bağlanıp ondan başkasını düşünmemek hâli. (Bak: Dimağ)(... Evet İslâmiyetin şe'ni metanet, sebat, iltizam-ı hak olan salâbet-i diniyedir. Yoksa cehilden, adem-i muhakemeden neş'et eden taassub değildir. Bence taassubun en dehşetlisi bazı Avrupa mukallidlerinde ve dinsizlerinde bulunur ki; sathi şüphelerinde muannidâne ısrar gösteriyorlar. Bürhan ile temessük eden ulemânın şanı değildir... Münâzarat) |
| TAASSUBKÂR: | f. Taassub gösteren. Mutaassıb. |
| İçerisinde 'TAASSUB' geçenler | |
| TAASSUBKÂR: | f. Taassub gösteren. Mutaassıb. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAASSUBKÂR : | f. Taassub gösteren. Mutaassıb. |
| TAA : | Muti olmak. İtaat etmek. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |