Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
TAAT: İbadet etmek. Allah'ın (C.C.) emirlerini yerine getirmek. İtaat etmek.
TAATGÂH: f. İbadet yeri. İbadetgâh.
TAATTUF: (Atıf. dan) Acıma, şefkat gösterme.
Verme.
Esirgeme.
TAATTUFÂT: (Taattuf. C.) İhsanlar, lütuflar, bağışlar.
TAATTUL: (Atalet. den) İşsiz kalma. İşlemez ve boşta olma.
TAATTUR: (Itr. dan) Güzel kokular sürünme.
İçerisinde 'TAAT' geçenler
ADEM-İ İTÂAT: İtâatsizlik, emri dinlememek.
İSTİTAAT: (Tav'. dan) Tâkat getirmek. Kudreti ve gücü yeter olmak.
İTAAT: Alınan emre uymak. Söz dinlemek. İnkıyad etmek. Boyun eğmek. Âmirin meşru emirlerini dinleyip ona göre hareket etmek.
IKTAAT: (Iktâ. C.) Sahibi olmayan ve üzerinde imaret eseri olmıyan yerlerden olup, ulülemr tarafından istihkak sahibine imar ve inşa etmesi için tahsis olunan arazi.
KITAAT: (Kıt'a. C.) Bölümler, cüzler, parçalar. * Büyük kara parçaları. * Askeri birlikler. * Ülkeler, memleketler.
MUKATTAAT: (Mukattaa. C.) Kat' edilmiş, kesilmiş şeyler. * Kısaltmalar. * Çeşitli gazel ve kasidelerden seçilmiş beyitler. * Herbiri bir kelimeye delâlet eden harfler.
MUKATTAAT-I HURUF: Edb: Matlâsız şiir parçaları. Muhtelif olarak alınmış şiir parçaları. * Kısaltmalar. Tamamlanmamış cümleler. (Bak: Huruf-u mukattaa)
MUTAATTIL: İşsiz kalan, işlemez olan. Muattal.
MUTAATTIR: (Itr. dan) Güzel kokular sürünen.
MUTAATTIS: Aksıran.
TAATGÂH: f. İbadet yeri. İbadetgâh.
TAATTUF: (Atıf. dan) Acıma, şefkat gösterme. * Verme. * Esirgeme.
TAATTUFÂT: (Taattuf. C.) İhsanlar, lütuflar, bağışlar.
TAATTUL: (Atalet. den) İşsiz kalma. İşlemez ve boşta olma.
TAATTUR: (Itr. dan) Güzel kokular sürünme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
TAATGÂH : f. İbadet yeri. İbadetgâh.
TAA : Muti olmak. İtaat etmek.
TA : Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...