Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TABB: | Âdet. Maharet. Ustalık. Âlim. |
| TABBAĞ: | Kılıç yapan kimse. |
| TABBAH: | (C.: Tabbahîn) (Tabh. dan) Aşçı. |
| TABBAHÎN: | (Tabbah. C.) Aşçılar. |
| TABBAL: | Davulcu. |
| İçerisinde 'TABB' geçenler | |
| MUTABBAK: | Tatbik olunmuş uydurulmuş. |
| MUTATABBİB: | (Tıbb. dan) Yalandan hekim. Doktorluk taslıyan. |
| TABBAĞ: | Kılıç yapan kimse. |
| TABBAH: | (C.: Tabbahîn) (Tabh. dan) Aşçı. |
| TABBAHÎN: | (Tabbah. C.) Aşçılar. |
| TABBAL: | Davulcu. |
| TETABBUB: | (Tıbb. dan) Hekim olmadığı hâlde hekimlik yapma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TABBAĞ : | Kılıç yapan kimse. |
| TAB : | f. Parıltı. Parlayıcı. * Güç. Kuvvet. Takat. * Hararet. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |