Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TABBAĞ: | Kılıç yapan kimse. |
| İçerisinde 'TABBAĞ' geçenler | |
| İçerisinde 'TABBAĞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TABBAH : | (C.: Tabbahîn) (Tabh. dan) Aşçı. |
| TABB : | Âdet. * Maharet. Ustalık. * Âlim. |
| TAB : | f. Parıltı. Parlayıcı. * Güç. Kuvvet. Takat. * Hararet. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |