Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAFE: | Yağmur. Karanlık. Güneşin, batmaya yaklaşması. |
| TAFES: | Kir, necis. |
| İçerisinde 'TAFE' geçenler | |
| HİTAFE: | Çağırmak. |
| KUTAFE: | Toplarken düşüp dökülen üzüm ve yemiş döküntüsü. |
| LATAFE: | Hediye, armağan. |
| LETAFET: | Hoşluk, lâtiflik. * Cisimden alâkayı kesip bir nevi nurâniyet kesbetmek. * Güzellik, nezaket, yumuşaklık, hafiflik. |
| NATAFE: | (C.: Nutuf) Küpe. |
| TAFES: | Kir, necis. |
| TAFTAFE: | (C.: Tavâtıf) Böğür, hâsıra. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAFES : | Kir, necis. |
| TAFA : | İnce bulut. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |