Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAHAŞŞÜN: | (Huşunet. den) Katılaşma, sertleşme. |
| TAHAŞŞÜN: | Kin tutmak. Kokup yemek. |
| İçerisinde 'TAHAŞŞÜN' geçenler | |
| İçerisinde 'TAHAŞŞÜN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAHAŞŞÜD : | Birikme, yığılma. Toplanma. |
| TAHAŞŞİ : | (Haşyet. eden) Korkmak. Çekinmek. Ürpermek. |
| TAHAŞHUŞ : | Kâğıt hışırtısı. * Yeni kaftan avazı. Silâhların sürtünmelerinden çıkan ses. |
| TAHA : | ("Serdi" manasında fiil.) Yaymak, döşeyip düzgün sermek. * Arzın hayata münasip şekilde döşenmesi. Düzgün arz. |
| TAH : | Hamur. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |