Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAHALLÜL: | (Hall. den) Hallolmak. Eczası birbirinden ayrılmak. |
| TAHALLÜL: | (Halel. den) Bozulmak. Ekşimek. Sirke olmak. Araya girmek. Başka bir şeyin müdahale etmesi, karışması. Dişleri hilâllamak.(Haşirde bütün zevil-ervahın ihyası; mevt-âlud bir nevm ile kışta uyuşmuş bir sineğin baharda ihyâ ve inşâsından kudrete daha ağır olamaz. Zira kudret-i ezeliye zâtiyedir; tagayyür edemez, acz tahallül edemez, avâik tedâhül edemez, onda meratib olamaz, her şey O'na nisbeten birdir. H.) |
| İçerisinde 'TAHALLÜL' geçenler | |
| İçerisinde 'TAHALLÜL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAHALLÜB : | Sızma. Ter çıkarma. * Sütlenme. Süt peyda etme. * İmrendiğinden ağzının suyu akmak. * Pâre pâre etmek, dağıtmak, parçalamak. |
| TAHALLİ : | (Halâ. dan) Boşalmak. Boş kalmak. Tenhaya çekilmek. Yalnız kalmak. |
| TAHALHUL : | Deprenmek, harekete gelmek. * Aşağı etmek. |
| TAHA : | ("Serdi" manasında fiil.) Yaymak, döşeyip düzgün sermek. * Arzın hayata münasip şekilde döşenmesi. Düzgün arz. |
| TAH : | Hamur. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |