Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
TAHF: Gam, tasa.
TAHFE: Mekân, mevzi.
TAHFE: Bakla otunun yukarı ucu.
TAHFİF: (Hıffet. den) Hafifletme, yükünü azaltma. Kolaylaştırma.
Lâyıkı vechiyle hürmet etmemek.
Maddî-manevî bir ızdırabı azaltmak.
Kelimelerin bazı harflerini terketmekle telâffuzunu kolaylaştırmak.
TAHFİFÂT: (Tahfif. C.) Hafifletmeler; yükünü eksiltmeler, kolaylaştırmalar.
TAHFİL: Koyunun sütü çoğalsın diye birkaç gün sağmayıp bırakmak.
TAHFİR: (C. Tahfirat) (Hufre. den) Çukur kazma.
TAHFİR: Utandırmak.
Aman vermek.
TAHFİZ: Aşağı indirmek.
Asan etmek, kolaylaştırmak.
İçerisinde 'TAHF' geçenler
MÜSTAHFAZ: (C.: Müstahfazin) (Hıfz. dan) Koruyan, hıfzeden, muhafaza eden.
MÜSTAHFAZÎN: (Müstahfaz. C.) Müstahfazlar.
MÜSTAHFIZ: Tar: Yeniçeriliğin kaldırılmasından evvel, kale, hisar ve memleket muhafazasında bulunan kimseler hakkında kullanılan bir tabirdi. İlk zamanlardaki müstahfızlık, daim hizmet hâlinde olduğu için kendilerine timar verilirdi. Sonraki müstahfızlık ise, harp gibi lüzum görüldüğü zaman askerlik hizmetine çağrıldığı için bu gibilere yalnız hizmete çağırıldıkları zaman, diğer askeri efrad gibi, maaş ve tayin verilirdi.
TAHFE: Mekân, mevzi.
TAHFE: Bakla otunun yukarı ucu.
TAHFİF: (Hıffet. den) Hafifletme, yükünü azaltma. Kolaylaştırma. * Lâyıkı vechiyle hürmet etmemek. * Maddî-manevî bir ızdırabı azaltmak. * Kelimelerin bazı harflerini terketmekle telâffuzunu kolaylaştırmak.
TAHFİFÂT: (Tahfif. C.) Hafifletmeler; yükünü eksiltmeler, kolaylaştırmalar.
TAHFİL: Koyunun sütü çoğalsın diye birkaç gün sağmayıp bırakmak.
TAHFİR: (C. Tahfirat) (Hufre. den) Çukur kazma.
TAHFİR: Utandırmak. * Aman vermek.
TAHFİZ: Aşağı indirmek. * Asan etmek, kolaylaştırmak.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
TAHFE : Mekân, mevzi.
TAH : Hamur.
TA : Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...