Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAHR: | Uzaklaştırmak. Irak etmek. Atmak. Göz çapağını dışarı atmak. Seri, hızlı. Oku uzak giden yay. |
| TAHREBE: | Ağaç kurdunun ağacı oyup delmesi. |
| TAHRİB: | (C.: Tahribât) Harab etme, edilme. Yıkma. Bozma. |
| TAHRİBÂT: | (Tahrib. C.) Tahribler, yıkıp bozmalar, harab etmeler. |
| TAHRİBKÂR: | Tahrib eden, yıkan. |
| TAHRİC: | (Huruc. dan) Çıkartma. Meydana koyma. Şehadetname vermek. Fık: Müçtehidlerin istinad ettikleri naslara, kaidelere, asıllara tatbikan şer'î hükümleri istihrac etmek. Bu tarz ile hüküm çıkarabilmek salâhiyetinde olanlara: Muharric, sahib-i tahric, ashâb-ı tahric denir. |
| TAHRİC: | Darlık ve zahmet vermek, tazyik. |
| TAHRİF: | (Harf. den) Harflerin yerini değiştirmek. Bozmak. Kalem karıştırmak. Kendi menfaati veya başkasının zararı için bir ibârenin mânasını değiştirmek. Başka tarafa meylettirmek. |
| TAHRİFÂT: | (Tahrif. C.) Bozmalar. Kalem karıştırmalar. |
| TAHRİF: | Genç bir adama bunaklık isnad etme. |
| TAHRİK: | Kımıldatma. Kımıldatılma. Yerinden oynatma. Hareket ettirme. Gr: Cezimli bir harfi harekeli okuma. Yola çıkarma. Azdırma, kışkırtma. Uyandırma. |
| TAHRİK: | Yarma, yarılma. Yırtma, yırtılma. |
| TAHRİK: | Yakma. Yakılma. Susatma. Susatılma. |
| TAHRİK-AMİZ: | f. Kışkırtıcı. Tahrik edici. |
| TAHRİKAT: | Ayaklandırmalar, kışkırtmalar. Hareket ettirmeler. |
| TAHRİM: | Haram kılma. Haram kılınma. Dince yasak edilme. Kudsî sayarak yaklaşmayı yasak etme. |
| TAHRİM SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 66. Suresidir. "Lime tüharrimu" da denir. Medine'de nâzil olmuştur. |
| TAHRİM: | Yarmak. Pâre pâre kesmek, parçalamak. |
| TAHRİME: | Namaza başlanırken söylenen tekbir. Hacıların ihrama bürünmeleri. |
| TAHRİMEN: | Haram olarak. Harama yakın olarak. |
| TAHRİMEN MEKRUH: | (Vâcibin zıddı) Harama yakın iş olup, zannî delil ile olan nehiydir. |
| TAHRİMÎ: | (Tahrimiyye) Haramla ilgili, harama ait. |
| TAHRİM TEKBİRİ: | İftitah tekbiri de denir. (Bak: İftitah tekbiri) |
| TAHRİR: | Yazmak. Yazılmak. Kaydetmek. Hürriyete kavuşturmak. |
| TAHRİR-İ RAKABE: | Köle veya cariye azad etme. |
| TAHRİRÂT: | Tahrirler. Yazı. Resmî mektup. |
| TAHRİREN: | Yazmak suretiyle, yazı ile. |
| TAHRİS: | (C.: Tahrisât) (Hırs. dan) Hırslandırma. |
| TAHRİS: | Elbisenin eteğine konulan parça. |
| TAHRİS: | Kendini hıfzetmek, kendini korumak. |
| TAHRİŞ: | (C.: Tahrişât) Tırmalama. Yakıp kaşındırma. Azdırma. Rencide etmek. |
| TAHRİŞ: | Aldatıp kandırmak. Koparmak. |
| TAHRİZ: | (C.: Tahrizât) (Hırz. dan) Kışkırtma, kışkırtılma. Kandırmak. Koparmak. |
| İçerisinde 'TAHR' geçenler | |
| ASHÂB-I TAHRİC: | (Bak: Tahric) |
| BİTTAHRİK: | Hareket ettirerek, oynatarak. * Kışkırtarak, teşvik ederek. |
| İFADE-İ TAHRİRİYE: | Yazı ile anlatış. |
| MEYL-ÜT TAHRİB: | Bozma ve yıkma isteği, meyli. |
| MÜSTAHREC: | Alınmış, çıkarılmış, istihrâc edilmiş olan. |
| MÜSTAHRİC: | (Huruc. dan) İstihrac eden, çıkaran. İbâreden mâna çıkarmak istidadında olan. |
| SÂHİB-İ TAHRİC: | (Bak: Tahric) |
| TAHREBE: | Ağaç kurdunun ağacı oyup delmesi. |
| TAHRİB: | (C.: Tahribât) Harab etme, edilme. Yıkma. Bozma. |
| TAHRİBÂT: | (Tahrib. C.) Tahribler, yıkıp bozmalar, harab etmeler. |
| TAHRİBKÂR: | Tahrib eden, yıkan. |
| TAHRİC: | (Huruc. dan) Çıkartma. Meydana koyma. * Şehadetname vermek. * Fık: Müçtehidlerin istinad ettikleri naslara, kaidelere, asıllara tatbikan şer'î hükümleri istihrac etmek. Bu tarz ile hüküm çıkarabilmek salâhiyetinde olanlara: Muharric, sahib-i tahric, ashâb-ı tahric denir. |
| TAHRİC: | Darlık ve zahmet vermek, tazyik. |
| TAHRİF: | (Harf. den) Harflerin yerini değiştirmek. Bozmak. Kalem karıştırmak. * Kendi menfaati veya başkasının zararı için bir ibârenin mânasını değiştirmek. * Başka tarafa meylettirmek. |
| TAHRİFÂT: | (Tahrif. C.) Bozmalar. Kalem karıştırmalar. |
| TAHRİF: | Genç bir adama bunaklık isnad etme. |
| TAHRİK: | Kımıldatma. Kımıldatılma. Yerinden oynatma. Hareket ettirme. * Gr: Cezimli bir harfi harekeli okuma. * Yola çıkarma. * Azdırma, kışkırtma. * Uyandırma. |
| TAHRİK: | Yarma, yarılma. * Yırtma, yırtılma. |
| TAHRİK: | Yakma. Yakılma. * Susatma. Susatılma. |
| TAHRİK-AMİZ: | f. Kışkırtıcı. Tahrik edici. |
| TAHRİKAT: | Ayaklandırmalar, kışkırtmalar. Hareket ettirmeler. |
| TAHRİM: | Haram kılma. Haram kılınma. Dince yasak edilme. * Kudsî sayarak yaklaşmayı yasak etme. |
| TAHRİM SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 66. Suresidir. "Lime tüharrimu" da denir. Medine'de nâzil olmuştur. |
| TAHRİM: | Yarmak. Pâre pâre kesmek, parçalamak. |
| TAHRİME: | Namaza başlanırken söylenen tekbir. * Hacıların ihrama bürünmeleri. |
| TAHRİMEN: | Haram olarak. Harama yakın olarak. |
| TAHRİMEN MEKRUH: | (Vâcibin zıddı) Harama yakın iş olup, zannî delil ile olan nehiydir. |
| TAHRİMÎ: | (Tahrimiyye) Haramla ilgili, harama ait. |
| TAHRİM TEKBİRİ: | İftitah tekbiri de denir. (Bak: İftitah tekbiri) |
| TAHRİR: | Yazmak. Yazılmak. Kaydetmek. * Hürriyete kavuşturmak. |
| TAHRİR-İ RAKABE: | Köle veya cariye azad etme. |
| TAHRİRÂT: | Tahrirler. Yazı. Resmî mektup. |
| TAHRİREN: | Yazmak suretiyle, yazı ile. |
| TAHRİS: | (C.: Tahrisât) (Hırs. dan) Hırslandırma. |
| TAHRİS: | Elbisenin eteğine konulan parça. |
| TAHRİS: | Kendini hıfzetmek, kendini korumak. |
| TAHRİŞ: | (C.: Tahrişât) Tırmalama. Yakıp kaşındırma. * Azdırma. Rencide etmek. |
| TAHRİŞ: | Aldatıp kandırmak. * Koparmak. |
| TAHRİZ: | (C.: Tahrizât) (Hırz. dan) Kışkırtma, kışkırtılma. * Kandırmak. * Koparmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAHREBE : | Ağaç kurdunun ağacı oyup delmesi. |
| TAH : | Hamur. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |