Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAKALLÜD: | (C.: Takallüdât) (Kald. dan) Bir işi üstüne almak. Takınma, kuşanma. Gerdanlık veya muska gibi boyuna geçirme. (Kılıç) kuşanma. |
| İçerisinde 'TAKALLÜD' geçenler | |
| İçerisinde 'TAKALLÜD' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAKALLÜB : | Bir taraftan diğer tarafa dönmek. * Bir halden başka bir hale değişmek. * Başka kalıba girmek. |
| TAKALLU' : | Ayağını kuvvetiyle kaldırmak. * Yerinden kopmak. |
| TAKALİ : | Birbirini düşman kabul etmek. |
| TÂKA : | Kubbeli mahfe. Pencere. * Takat. Güç, kuvvet, iktidar. |
| TÂK : | Bina kemeri. Yarım daire şeklinde kapı ve pencere üstü. Çardak. Kubbe. Kavisli bina. Eyvan. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |