Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TALAN: | f. Çapul, yağma. Birisinin malının, herkes tarafından kapışılması. |
| TALANGER: | f. Yağmacı, talancı, çapulcu. |
| TALANGERÎ: | f. Çapulculuk, yağmacılık. |
| İçerisinde 'TALAN' geçenler | |
| HETALAN: | Akmak. * Göz yaşı ve yağmur pespeşe gelmek. |
| KASTALANÎ: | (Hi: 851-923) (İmam-ı Ahmed İbn-i Muhammed) Büyük Şafiî âlimlerindendir. Çok eser yazmıştır. En meşhur eseri Mevahib-ül Ledüniyye'dir. Mısır'da vefat etmiştir. |
| KASTALANÎ: | Ok atmak. * Şafak kızıllığı. |
| TALANGER: | f. Yağmacı, talancı, çapulcu. |
| TALANGERÎ: | f. Çapulculuk, yağmacılık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TALANGER : | f. Yağmacı, talancı, çapulcu. |
| TALA' : | (C.: Etlâ) Geyik buzağısı. * Çatal tırnaklı hayvanların yavrusu. * Buzağının ayağını bağladıkları ip. * Şahıs. |
| TAL : | f. Bakır veya gümüş tepsi. * (Parmaklara takılan) zil. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |