Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAMME: | (Tâmmât) Kıyamet vakti. Belâ. Dâhiye. Keskin çığlık. |
| TAMME: | Bütün, noksansız, eksiksiz, tam. |
| İçerisinde 'TAMME' geçenler | |
| EMNİYET-İ TÂMME: | Tam bir emniyet ve korkusuzluk. |
| İLLET-İ TÂMME: | Herhangi bir şeyin var olması için lâzım gelen sebeblerin tamamı. Bu sebebler var olunca neticesinin vücuda gelmesi bizzarure ve bilvücub iktiza eder. |
| MUTAMMER: | Anbarda veya çukur içinde saklanan şey. |
| NEKRE-İ TÂMME: | Mübhem mânâ ifade eden kelime. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAMM : | Saçını kesmek. * Galebe etmek. Galib gelmek. * Yükselmek, yüce olmak. * Defnetmek, gömmek. |
| TAMA' : | Hırsla istemek. Doymazlık. Aç gözlülük. Çok isteme. * Askerî fertlerin maaşları. (Kamus) |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |