Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TARAFEYN: | İki taraf. İki nihayet. Dâvada karşılıklı iki hasım. Her iki taraf. |
| İçerisinde 'TARAFEYN' geçenler | |
| İRZA-Yİ TARAFEYN: | İki tarafı anlaştırma, râzı etme. |
| MUVAFAKAT-I TARAFEYN: | İki tarafın râzı olması. |
| MÜTESAVİY-ÜT TARAFEYN: | İki tarafı birbirine müsavi ve denk olan. (Bak: Hudus) |
| RIZA-YI TARAFEYN: | İki tarafın isteği. |
| YETİM-ÜT TARAFEYN: | Anası ve babası ölmüş çocuk. Anadan babadan yetim kalmış çocuk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TARAF : | Yan, yön. * Yer, memleket, ülke. Kıt'a. * Taraftarlık, sahip çıkmak, korumak. * Aralarında anlaşmazlık bulunan iki kişiden veya iki topluluktan her biri. |
| TARA : | f. Yıldız. |
| TÂR : | f. Karanlık. * Tel. Saç teli. * Tepe. * İplik. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |