Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAVS: | Örtmek. |
| TAVSİB: | Tenbellik ve süstlük. |
| TAVSİF: | Vasıflarını söylemek. Bir şeyin iç yüzünü, ne ve nasıl bir şey olduğunu anlatmak. Vasıflandırmak. Bilgi, ilim. |
| TAVSİF-İ Bİ-L-FEZAİL: | Faziletlerini zikrederek tavsif etmek. |
| TAVSİFÂT: | (Tavsif. C.) Tavsifler. Vasıflandırmalar. |
| TAVSİL: | (Vasl. dan.) Ulaştırma, vardırma. |
| TAVSİM: | Azalardan bir uzva zahmet vermek. Kırmak. Tenbellik. |
| TAVSİT: | (C.: Tavsitât) (Vasat. dan) Aracı bulma. Aracılık yaptırma. |
| TAVSİYE: | Vasiyet bırakma. Ismarlama, sipâriş etme. Birini iyi tanıtma. Öğütleme. |
| İçerisinde 'TAVS' geçenler | |
| MÜSTAVSILA: | Takma saç kullanan kadın. |
| TAVSİB: | Tenbellik ve süstlük. |
| TAVSİF: | Vasıflarını söylemek. Bir şeyin iç yüzünü, ne ve nasıl bir şey olduğunu anlatmak. Vasıflandırmak. * Bilgi, ilim. |
| TAVSİF-İ Bİ-L-FEZAİL: | Faziletlerini zikrederek tavsif etmek. |
| TAVSİFÂT: | (Tavsif. C.) Tavsifler. Vasıflandırmalar. |
| TAVSİL: | (Vasl. dan.) Ulaştırma, vardırma. |
| TAVSİM: | Azalardan bir uzva zahmet vermek. * Kırmak. * Tenbellik. |
| TAVSİT: | (C.: Tavsitât) (Vasat. dan) Aracı bulma. Aracılık yaptırma. |
| TAVSİYE: | Vasiyet bırakma. * Ismarlama, sipâriş etme. * Birini iyi tanıtma. Öğütleme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAVSİB : | Tenbellik ve süstlük. |
| TAV' : | İsteyerek uymak. Bir şeyi istekle yapmak. Muti' olmak. * Mer'anın genişliğinden dolayı davarın her tarafta otlamasının mümkün olması. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |