Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TAYİŞ: | Yeynicek kimse. Hafiflik. |
| İçerisinde 'TAYİŞ' geçenler | |
| SİTAYİŞ: | f. Övme, medhetme. Medih. |
| SİTAYİŞ-KÂR: | f. Medheden, öven. |
| SİTAYİŞ-KÂRÂNE: | Överek, medhetmek suretiyle. |
| SİTAYİŞ-KÂR: | f. Medheden, öven. |
| SİTAYİŞ-KÂRÂNE: | Överek, medhetmek suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TAYİ' : | İtaat eden, boyun eğen kimse. * Bir işi kendi isteğiyle yapan. |
| TAYALİS : | (Taylasân. C.) Başa ve boyna sarılan şallar. * Başa sarılan sarıkların omuzlar üzerine salıverilen uçları. |
| TA : | Kur'anın alfabesinde üçüncü harfin adıdır. Ebcedî değeri 400'dür. |