Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEŞAKÜS: | Husumet edişmek, düşmanlık yapmak. |
| İçerisinde 'TEŞAKÜS' geçenler | |
| İçerisinde 'TEŞAKÜS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEŞAKÜL : | (şekl. den) şekil ve suretçe bir olma. Birbirine uyma. |
| TEŞAKİ : | (Şekvâ. dan) Birbirinden şikâyet etme. * Dertleşme. |
| TEŞABÜH : | Benzeşme. Birbirine benzeme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |