Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEŞAKİ: | (Şekvâ. dan) Birbirinden şikâyet etme. Dertleşme. |
| İçerisinde 'TEŞAKİ' geçenler | |
| MÜTEŞAKİ: | Birbirlerine hallerinden şikâyet edenlerin beheri. |
| MÜTEŞAKİL: | Şekli birbirine benzeyenlerden herbiri, bir şekilde olan. * Bir aruz vezninin ismi. |
| MÜTEŞAKİS: | (Şeks. den) Birbiriyle ihtilaf ve kötü muaşeret eden şahıs. Birbiriyle iyi geçinemeyen. Katı huylu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEŞAKK : | Muhalefet edişmek, uyuşamamak. * Zor ve meşakkatli olmak. |
| TEŞABÜH : | Benzeşme. Birbirine benzeme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |