Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEŞEBBÜS: | Bir işe girişmek. Bir işi ilk olarak teklif etmek. Sağlam bir niyetle bir şeye başlamak. El ile yapışıp bırakmamak. |
| İçerisinde 'TEŞEBBÜS' geçenler | |
| İçerisinde 'TEŞEBBÜS' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEŞEBBÜB : | şap haline gelme, şaplaşma. |
| TEŞEBBU' : | Tok değilken kendini tok göstermek. |
| TEŞABÜH : | Benzeşme. Birbirine benzeme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |