Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEŞEKKİ: | (C.: Teşekkiyât) Şekvada bulunma. Kötü ahvalini ihbar ile şikâyet etme. |
| İçerisinde 'TEŞEKKİ' geçenler | |
| MÜTEŞEKKİ: | Şikâyet eden, sızlanan, şikâyetçi, teşekki eden. |
| MÜTEŞEKKİK: | Şek ve şüphede kalan. Şek ve şüpheden kurtulamayan. |
| MÜTEŞEKKİL: | Herhangi bir şekil alan. Birleşmiş, meydana gelmiş olan. |
| MÜTEŞEKKİR: | Şükreden, iyiliğe karşı nazikâne davranan. |
| MÜTEŞEKKİRÂNE: | f. şükrederek, şükür etmek suretiyle. |
| MÜTEŞEKKİRÂNE: | f. Şükrederek, şükür etmek suretiyle. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEŞEKKÜK : | şek ve şüphe etme. |
| TEŞEBBU' : | Tok değilken kendini tok göstermek. |
| TEŞABÜH : | Benzeşme. Birbirine benzeme. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |