Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEAB: | (Bak: Taab) |
| TEABBÜD: | (Bak: Taabbüd) |
| TEABBÜS: | Abes yüzlü olmak. |
| İçerisinde 'TEAB' geçenler | |
| MÜTEABBİD: | Taabbüd eden. Kulluk eden. İbadet eden. |
| MÜTEABBİDÎN: | (Müteabbid. C.) Taabbüd edenler, ibadet edenler. Kulluk edenler. |
| MÜTEABBİS: | Yüzünü ekşiten. |
| MÜTEABBİSÂNE: | f. Yüzünü ekşiterek. |
| MÜTEABBİSÎN: | (Müteabbis. C.) Yüzünü ekşitenler, taabbüs edenler. |
| TEABBÜD: | (Bak: Taabbüd) |
| TEABBÜS: | Abes yüzlü olmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEABBÜD : | (Bak: Taabbüd) |
| TEA : | Duâ. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |