Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEADİ: | (C.: Teâdiyât) (Adu. dan) Ara açılma. Düşmanlık. |
| İçerisinde 'TEADİ' geçenler | |
| MÜTEADİ: | (Adv. dan) Düşmanlık eden, adavet eden. |
| MÜTEADİD: | Birbirine kuvvet veren, omuz omuza veren. |
| MÜTEADİL: | Birbirine denk ve eşit gelen. Teadül eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEADDİ : | (Bak: Taaddi) |
| TEA : | Duâ. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |