Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEADDİ: | (Bak: Taaddi) |
| İçerisinde 'TEADDİ' geçenler | |
| HÜCCET-İ MÜTEADDİYE: | Taraflara münhasır olmayıp başkalarını da alâkalandıran delil. |
| MÜTEADDİ: | (Udvan. dan) Başkasının hakkına tecavüz eden, saldıran, sataşan. * Gr: Lâzım fiilinin mukabili. Fiil eseri fâilden mef'ul denilen diğer bir isme geçerse o halde fiil müteaddi olur. Geçişli fiil. (Anlatmak, düşündürmek gibi) |
| MÜTEADDİD: | Türlü türlü, çeşitli. Bir çok. Birden fazla. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEADDÜD-Ü ZEVCAT : | (Bak: Taaddüd-ü zevcat) |
| TEA : | Duâ. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |