Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBŞİR: | Müjdelemek. Hayır haber vermek. Müjdelenmek. |
| TEBŞİRÂT: | (Tebşir. C.) Müjdelemeler, müjde vermeler. |
| TEBŞİRÂT: | (Tebşir. C.) Müjdelemeler, müjde vermeler. |
| İçerisinde 'TEBŞİR' geçenler | |
| MÜSTEBŞİR: | Müjdeleyen. Müjde ile sevinen. |
| TEBŞİRÂT: | (Tebşir. C.) Müjdelemeler, müjde vermeler. |
| TEBŞİRÂT: | (Tebşir. C.) Müjdelemeler, müjde vermeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBŞİRÂT : | (Tebşir. C.) Müjdelemeler, müjde vermeler. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |