Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBAİYYET: | Uyma, tabi olma. İtaat, inkıyad ve imtisal etme. |
| TEBAİYYETEN: | Tâbi olarak. Uyarak. |
| İçerisinde 'TEBAİYYET' geçenler | |
| TEBAİYYETEN: | Tâbi olarak. Uyarak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAİYYETEN : | Tâbi olarak. Uyarak. |
| TEBAÎ : | Hakiki maksat olmayıp dolayısıyla olan. * Başkasına uyarak. * Cüz'î olarak. (Bak: Tebeî) |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |