Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBAŞİR: | Müjde. Her şeyin öncesi, ilk zamanı. |
| TEBAŞİR: | f. Tebeşir. |
| İçerisinde 'TEBAŞİR' geçenler | |
| İçerisinde 'TEBAŞİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAŞÜR : | Muştulamak. Müjdelemek. * Mübaşeret etmek, bir işe girişmek, başlamak. |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |