Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBAHİ: | Övünme, tefahur. Muharebe edişmek, karşılıklı dövüşmek. |
| İçerisinde 'TEBAHİ' geçenler | |
| MÜTEBAHİ: | Övünen, fahirlenen. Mütefâhir. |
| MÜTEBAHİYANE: | f. Övünerek, fahirlenerek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAH : | f. Mahvolmuş. Yıkılmış. Fesada giriftar olmuş. * Bozuk. |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |