Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| TEBAHHUR: | (Bahr. den) Bir şeyin içine dalma ve derinliğine varma. Bir ilimde derin ihtisas kazanma. |
| TEBAHHUR: | (Buhar. dan) Buharlaşmak. Tütsülenmek. Buğulanmak. Kokmak. |
| TEBAHHURÂT: | Buharlaşmalar. Buğu haline geçmeler. |
| İçerisinde 'TEBAHHUR' geçenler | |
| TEBAHHURÂT: | Buharlaşmalar. Buğu haline geçmeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| TEBAHHURÂT : | Buharlaşmalar. Buğu haline geçmeler. |
| TEBAH : | f. Mahvolmuş. Yıkılmış. Fesada giriftar olmuş. * Bozuk. |
| TEBA' : | Tabi olma. Uyma. |
| TEB : | f. Hararet. * Tıb: Sıtma. |
| TE : | f. Dek, kadar, değin. Meselâ: Ser-te-ser $ : Baştan başa. |